U heeft niets in uw winkelwagen.
Extra informatie
| componist | BRUCKNER, ANTON (1824-1896) |
| uitvoerenden | Brunner, Wolfgang |
| dirigent | 0 |
| label | CPO |
| recensie | Geen pianist van naam heeft zich tot nu toe verwaardigd de pianowerken van Bruckner integraal op te nemen. De muziek wijkt te zeer af van de symfonieën, waarmee de componist tenslotte beroemd is geworden. Brunner speelt de stukken zoals dat hoort: als aardigheidjes, waarmee Bruckner enkele van zijn leerlingen verraste. Da geldt niet voor de tot nu toe amper uit de literatuur bekende Sonatensatz uit 1862, die de componist schreef in zijn leertijd bij Otto Kitzler. In de vierhandige stukken krijgt Brunner gezelschap van Michael Schopper, die we beter kennen als zanger! Dat geeft aardig aan, hoe we de zwaarte van die stukken moeten inschatten: onderhoudend materiaal om samen achter de vleugel te gaan zitten. Mendelssohn-kenners zal de gelijkenis opvallen van de Stille Betrachtung met een van de Lieder ohne Worte in dezelfde toonsoort fisklein: het Venetianisches Gondellied Op30/6. Het is niet het enige moment waarop Bruckner getuigenis aflegt van zijn bewondering voor Felix! Voor de opname werd gebruik gemaakt van een Bösendorfer uit 1835. Brunner heeft er fantasievol gebruik van gemaakt. Zo wordt in enkele fragmenten een soort sourdine-effect toegepast, terwijl in het derde deel van de Lancer-Quadrille de 'Fagottzug' is gebruikt, waardoor een soort slagwerk-effect ontstaat dat eerder aan een clavecimbel dan aan een vleugel doet denken. Brunner zorgde zelf voor de uitputtende toelichtingen en de opname zet de muziek in een sympathiek kader. Bron: Cornelis van Zwol - Luister januari 1996 |
Eigen tags
Uw tags toevoegen
Gebruik spaties om tags te scheiden. Gebruik enkele aanhalingstekens (‘) voor woordgroepen.
